കഴിഞ്ഞ ആറ് വര്ഷത്തിനിടെ ഇന്ത്യയുടെ നഗര തൊഴില് മേഖലയില് ഗണ്യമായ മാറ്റങ്ങള് ഉണ്ടായതായി റിപ്പോര്ട്ട്. 2023-24 കാലയളവില് സ്ത്രീകളുടെ തൊഴില് മേഖലയില് 10 ശതമാനം വര്ധനവും ജോലി ചെയ്യുന്ന പ്രായത്തിലുള്ള സ്ത്രീകള്ക്കിടയില് 28 ശതമാനത്തിലെത്തിയതായും പുതിയ റിപ്പോര്ട്ട് പറയുന്നു.
എങ്കിലും നഗരങ്ങളിലുള്ള 89 ദശലക്ഷത്തിലധികം സ്ത്രീകള് ആ വര്ഷം തൊഴില് വിപണിയില് നിന്ന് പുറത്തായി. ഇത് ജര്മ്മനി, ഫ്രാന്സ്, യുകെ എന്നിവിടങ്ങളിലെ ജനസംഖ്യയേക്കാള് കൂടുതലും, ഓസ്ട്രേലിയയേക്കാള് മൂന്നിരട്ടിയുമാണ്.
വ്യവസ്ഥാപിതമായ തടസങ്ങള് സ്ത്രീ തൊഴില് പങ്കാളിത്തത്തെ പരിമിതപ്പെടുത്തുന്നത് തുടരുന്നുവെന്ന് റിപ്പോര്ട്ട് എടുത്തുകാട്ടുന്നു. നഗരപ്രദേശങ്ങളിലെ സ്ത്രീകളുടെ തൊഴിലിനെ തടസ്സപ്പെടുത്തുന്ന പ്രധാന ഘടകങ്ങളില് പങ്കാളികള് തമ്മിലുള്ള അക്രമം, വിവാഹശേഷം താമസസ്ഥലം മാറ്റല്, സൗകര്യപ്രദമായ ഗതാഗത മാര്ഗ്ഗങ്ങളിലേക്കുള്ള പ്രവേശനം എന്നിവ ഉള്പ്പെടുന്നു.
ചെന്നൈയിലെ ഗ്രേറ്റ് ലേക്സ് ഇന്സ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് മാനേജ്മെന്റ് പുറത്തിറക്കിയ ‘ഇന്ത്യാസ് ജെന്ഡര് എംപ്ലോയ്മെന്റ് പാരഡോക്സ്’ എന്ന റിപ്പോര്ട്ട്, പീരിയോഡിക് ലേബര് സര്വേകള്, നാഷണല് ഫാമിലി ഹെല്ത്ത് സര്വേകള്, ടൈം യൂസ് സര്വേ എന്നിവയില് നിന്നുള്ള ഡാറ്റയുടെ വിശകലനത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്.
നഗരപ്രദേശങ്ങളിലെ പുരുഷന്മാരില് 97 ശതമാനവും 30-49 പ്രായപരിധിയിലുള്ളവരാണെന്നും ഇത് ‘ശക്തമായ ഒരു പുരുഷ വരുമാന മാനദണ്ഡം’ സൂചിപ്പിക്കുന്നുവെന്നും റിപ്പോര്ട്ട് എടുത്തുകാണിക്കുന്നു.
ജോലി ചെയ്യുന്ന സ്ത്രീകള് നേരിടുന്ന ദാമ്പത്യ അതിക്രമത്തിന്റെ കാര്യത്തില്, വിദ്യാഭ്യാസം അപകടസാധ്യതകള് കുറയ്ക്കുന്നുവെന്ന് സ്വകാര്യ ബിസിനസ് സ്കൂള് പറയുന്നു.
വിരോധാഭാസമെന്നു പറയട്ടെ, ജോലിയില്ലാത്ത സ്ത്രീകളുമായി താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോള് ജോലിയുള്ള സ്ത്രീകള് ഗാര്ഹിക പീഡനത്തെ ന്യായീകരിക്കാന് കൂടുതല് സാധ്യതയുണ്ടെന്ന് ഡാറ്റ കാണിക്കുന്നു. വേതന അസമത്വം ഇപ്പോഴും അതേപടി നിലനില്ക്കുന്നുവെന്നും വര്ഷങ്ങളായി അത് മെച്ചപ്പെട്ടിട്ടില്ലെന്നും വിദഗ്ധര് വിശദമാക്കുന്നു.
വിവാഹശേഷം ഒരു സ്ത്രീയുടെ തൊഴില് പാതയില് വലിയ മാറ്റങ്ങള് സംഭവിക്കുന്നുവെന്ന് എടുത്തുകാണിക്കുന്നു. നഗരപ്രദേശങ്ങളിലെ ഏകദേശം 80 ശതമാനം സ്ത്രീകളും 25-29 വയസ്സിനുള്ളില് വിവാഹിതരാകുന്നു, അതേസമയം അവരില് 29.2 ശതമാനം പേര് മാത്രമേ ജോലിയില് തുടരുന്നുള്ളൂ.
വിവാഹിതരായ ജോലിക്കാരായ സ്ത്രീകള് ഒരു ദിവസം 5.3 മണിക്കൂര് വീട്ടുജോലിയിലും പരിചരണ ജോലികളിലും ചെലവഴിക്കുന്നു, അവിവാഹിതരായ സ്ത്രീകളേക്കാള് കൂടുതലാണിത്.
തൊഴിലവസരങ്ങള് വര്ധിച്ചുവരുന്നുണ്ടെങ്കിലും, വിവാഹാനന്തര സ്ഥലംമാറ്റം, അപര്യാപ്തമായ പൊതുഗതാഗതം തുടങ്ങിയ ഘടനാപരമായ പ്രശ്നങ്ങള് സ്ത്രീകളുടെ തൊഴില് പങ്കാളിത്തത്തെ തടസ്സപ്പെടുത്തുന്നത് തുടരുന്നു.
ഡാറ്റ പ്രകാരം, എല്ലാ സ്ത്രീ കുടിയേറ്റക്കാരില് 87 ശതമാനവും വിവാഹം മൂലമാണ് താമസം മാറുന്നത്, അതേസമയം 0.7 ശതമാനം പേര് മാത്രമാണ് ജോലിക്കായി കുടിയേറുന്നതെന്നും റിപ്പോര്ട്ട് പറയുന്നു.
